NEIFF TV 2018

O honorowym gospodarzu festiwaluMeksyk Honorowym Gospodarzem Festiwalu

Meksyk składa się z kilku grup etnicznych. Grupa metyska (indiańsko-hiszpańska) stanowi 62 procent populacji. Ludność pochodzenia indiańskiego lub w większości indiańskiego stanowi 21 procent populacji, a 10 procent stanowi ludność pochodzenia europejskiego. Te grupy tworzą szczególną kulturę Meksyku.

  • Języki Meksyku

    Zdecydowana większość Meksykanów mówi dziś po hiszpańsku. Języka hiszpańskiego używa 92,7 procent populacji Meksyku. Około 6 procent ludności mówi po hiszpańsku, a także w językach rdzennych, jak np. majskim, nahuatl oraz innych językach regionalnych. Rodzime meksykańskie słowa upowszechniły się w innych językach, w tym m.in. w języku angielskim. Na przykład słowa „czekolada”, „kojot”, i „awokado” pochodzą z języka nahuatl.

  • Religie Meksyku

    Około 82% Meksykanów uważa się za Katolików, mimo że wielu z nich włączyło do swojej wiary elementy latynoamerykańskie lub azteckie. Wśród wyznań chrześcijańskich są tu również prezbiterianie, świadkowie Jehowy, adwentyści dnia siódmego, mormoni, luteranie, metodyści, baptyści i anglikanie. Istnieją także niewielkie społeczności muzułmanów, żydów i buddystów.

  • Wartości mieszkańców Meksyku

    Rodzina jest jednym z najważniejszych elementów społeczeństwa meksykańskiego. Szczególnie poza miastami rodziny są zwykle duże, a Meksykanie są bardzo świadomi swoich obowiązków wobec najbliższych członków rodziny i dalszej rodziny, np. kuzynostwa, a nawet bliskich przyjaciół.

    Organizowanie przyjęć w domach stanowi ważną część życia w Meksyku, a gościnność – element wartości i obyczajów kraju. Komórki rodzinne są zwykle duże, z tradycyjną rolą kobiet i znacznym zaangażowaniem członków z zewnątrz, którzy pomagają sobie nawzajem w codziennym życiu. Związki między członkami rodziny są silne. Rodziców darzy się dużym szacunkiem – podobnie jak rodzinę w ogóle – dlatego zwłaszcza u dorastającej młodzieży zdarzają się konflikty między indywidualnymi pragnieniami i potrzebami a pragnieniami i potrzebami rodziny. Wielką uroczystością w rodzinie meksykańskiej jest tzw. Quinceañera. Są to obchody 15. urodzin młodej damy. Symbolizują podróż dziewczyny od dzieciństwa do kobiecości. Na uroczystości pojawia się wyszukana sukienka dla druhny, jedzenie, tańce, przyjaciele i rodziny. Przed imprezą często odbywa się msza w kościele dziewczyny. Podczas uroczystości towarzyszą jej druhny (damas) i szambelanowie (chambelánes).

  • Kuchnia meksykańska

    Jedzenie w Meksyku różni się znacznie w zależności od regionu, ponieważ każde miasto ma własne tradycje kulinarne. Tortille i inne potrawy z kukurydzy powszechne są wszędzie, podobnie jak pieprz, pomidory i fasola. Podstawą jest również ryż. Wiele produktów spożywczych pochodzących z Meksyku jest popularnych na całym świecie, w tym m.in. awokado, czekolada i dynie. Meksyk słynie ze swojej tequili, wytwarzanej z agawy kaktusowej, która doskonale nadaje się do klimatu środkowego Meksyku. Napoje gazowane są w Meksyku bardzo popularne, ponieważ kraj ten ma dobrze rozwinięty przemysł produkcji napojów.

  • Sztuka Meksyku

    Garncarstwo, haftowana odzież bawełniana, wełniane szale oraz odzież wierzchnia z motywami wielokątów, a także kolorowe kosze i dywaniki to tylko niektóre z typowych przedmiotów związanych z meksykańską sztuką ludową. Ponadtysiącletnie tradycje trwają nadal w złotnictwie, mozaikach, tkaninach, garncarstwie i wyplataniu koszy. Kraj kojarzony jest ze stylem muzyki ludowej tzw. mariachi, który powstał w południowej części stanu Jalisco w XIX wieku. Grupy muzyków grają na skrzypcach, gitarach, basach, vihuelach (gitarach pięciostrunowych) oraz trąbkach, w zdobionych srebrnymi ćwiekami strojach charro i wyszukanych czapkach. „La Cucaracha” to znany standard muzyczny grup mariachi. Dwoje najsłynniejszych meksykańskich artystów to Frida Kahlo i Diego Rivera. Ich obrazy przepełnione są żywymi kolorami i obrazami życia w Meksyku. Rivera był pionierem Muralizmu, ruchu, w którym wystawna sztuka naścienna miała służyć edukacji ludzi.

  • Odzież meksykańska

    W miastach Meksyku moda podlega wpływom trendów międzynarodowych, dlatego typowe miejskie stroje meksykańskie są podobne do noszonych w Europie i Stanach Zjednoczonych. Tradycyjna meksykańska odzież to m.in. sukienki bez rękawów, zwane huipil. Pierwotnie te bawełniane sukienki były bardzo proste, z kolorowymi dodatkami. Jednak dziś tradycyjne meksykańskie ubiory damskie zazwyczaj mają liczne ozdobne hafty, często zawierające obrazy i wzory, którym przypisuje się znaczenia symboliczne. Wyróżniającym się artykułem tradycyjnej odzieży męskiej jest duża narzuta kocowa zwana sarape. Podstawą garderoby są również wysokie buty. Strój charro, który początkowo nosili meksykańscy kowboje, kojarzy się przede wszystkim z muzykami mariachi. Garnitur ten jest również dopuszczalnym zamiennikiem smokingu podczas oficjalnych imprez w Meksyku. Strój charro zawiera sombrero, czyli kapelusz z szerokim rondem, który daje dużo cienia.

  • Święta i uroczystości

    Święto Matki Bożej z Guadalupe, obchodzone 12 grudnia, jest wielkim meksykańskim świętem. Najświętsza Maria Panna, która jest patronką kraju, objawiła się Indianinowi w pierwszych latach panowania hiszpańskiego. Zaraz po tym święcie następuje Posadas, dziewięciodniowa uroczystość, podczas której odtwarza się podróż Maryi i Józefa do Betlejem w poszukiwaniu miejsca na nocleg. Rodziny chodzą od drzwi do drzwi, niosąc świece i śpiewając, prosząc o schronienie, dopóki gospodarze nie otworzą, w którym to momencie zaczyna się świętowanie. Dzień zmarłych (Día de los Muertos), obchodzony 2 listopada, jest dniem pamięci i czci dla zmarłych. W wielu społecznościach na terenie całego Meksyku obchodzi się również karnawał, który symbolizuje okres przed Wielkim Postem. Dzień Niepodległości, upamiętniający odseparowanie kraju od Hiszpanii w roku 1810, obchodzi się 16 września. Cinco de Mayo, czyli rocznicę meksykańskiego zwycięstwa militarnego nad Francuzami w roku 1862, bardziej powszechnie obchodzi się w Stanach Zjednoczonych (jako promocję piwa) niż w Meksyku.

  • Przyroda

    MEKSYK jest jednym z najbardziej różnorodnych krajów świata, bogatym w ekosystemy i gatunki. Jeden z tych ekosystemów – tropikalny las liściasty – niegdyś rozciągał się od północnego Meksyku wzdłuż wybrzeża Pacyfiku aż po Amerykę Środkową. Do dziś przetrwało mniej niż 15% jego powierzchni, a tylko 5% podlega ochronie prawnej. Najważniejsze przyczyny wielkiej różnorodności biologicznej Meksyku to jego topografia, różnorodność klimatyczna oraz złożona historia geologiczna, biologiczna i kulturowa. Wszystkie te istotne czynniki przyczyniły się do powstania swoistej mozaiki warunków środowiskowych, które umożliwiły ewolucję wielu różnych siedlisk i form życia. Złożona topografia kraju, wraz z przebiegającymi równoleżnikowo zmianami, tworzy ogromną liczbę wariantów środowiskowych. Różnice wysokości powodują zmiany klimatyczne w wielu innych wymiarach, jak np. intensywność promieniowania słonecznego, wilgotność powietrza, dobowe wahania temperatury i dostępna ilość tlenu.

  • Kino w Meksyku

    W 2016 r. wyprodukowano 162 filmy fabularne. Jest to drugi najwyższy wynik od 1958 r. Większość filmów (58%) finansowanych jest ze środków publicznych. Produkcja prywatna rośnie już trzeci rok z rzędu i sięga 32%. Nakręcenie filmu w Meksyku kosztuje średnio 19,8 miliona peso (nieco ponad milion dolarów). Koszt ten był niższy o 6% w roku 2016 w porównaniu do roku poprzedniego. Kobiety mają coraz większy udział w kinie meksykańskim. Rok 2016 był rekordowy dla reżyserek. 37 spośród 162 filmów wyprodukowanych w 2016 r., czyli 23%, zostało wyreżyserowanych przez kobiety. Dziesięć lat temu kobiety tworzyły tylko 8 filmów. Dla gatunku dokumentalnego najlepszym rokiem był rok 2016 z 66 produkcjami. Jest to najwyższy wynik odkąd prowadzi się te statystyki, czyli od roku 2010.

  • Kultura prekolumbijska

    Pojawienie się pierwszych społeczeństw zbiega się z tym, co archeolodzy nazywają okresem przedklasycznym. Świadectwa z tego okresu obejmują zachodnie terytorium Meksyku, wyżynę środkową, wybrzeże Zatoki Meksykańskiej, region Oaxaca oraz południowy wschód w stronę Ameryki Środkowej, czyli prawie całą Mezoamerykę. Pod tym jeszcze neolitycznym podłożem widać konkretną cywilizację – znaną pod nazwą Olmeków – która rozwinęła się na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej, na styku dzisiejszych stanów Veracruz i Tabasco. Cywilizacja Olmeków pojawiła się 1500 lat p.n.e. Słynie z monumentalnych kamiennych tzw. głów olmeckich, i jest postrzegana jako cywilizacja-matka Meksyku.